One more thing…

Η παρουσίαση του iPad 2 προχθές (Τετάρτη 02/03) διήρκεσε 1 ώρα, 13 λεπτά και 36 δευτερόλεπτα. Για την ακρίβεια τόση ώρα είναι το podcast της παρουσίασης που ανέβηκε από την Apple στο iTunes. Πριν συνεχίσω μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι; Ότι όλα όσα κάνει ή λέει η Apple είναι απόλυτα προσχεδιασμένα και τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ωραία. Συμφωνήσαμε. Πάμε τώρα παρακάτω. Κοίτα τώρα που είναι το ενδιαφέρον. Η παρουσίαση υποτίθεται είναι για το iPad 2. Ο χρόνος που καταναλώνει ο Jobs αποκλειστικά για το iPad 2 είναι 15 λεπτά και αν βάλουμε και τα του iPad 1 φτάνει ίσα ίσα τα 25. Τόσος είναι ο χρόνος ακριβώς που αφιερώνει για το βασικό θέμα της παρουσίασης. Το 1/3 ακριβώς του συνολικού χρόνου. 5 λεπτά εισαγωγής και 25 λεπτά για το iPad 1 (10 λεπτά) και το iPad 2 (άλλα 15). Τι είναι λοιπόν τα άλλα 2/3 της παρουσίασης;

It’s the software stupid

Παραφράζω τη γνωστή φράση του James Carville από την εκστρατεία του Clinton και ο λόγος είναι απλός. Τα υπόλοιπα 2/3 της παρουσίασης αφορούν το software. Στα 30 λεπτά ακριβώς ανεβαίνει ο Scott Forstall να μιλήσει για το iOS 4.3. Τις αλλαγές του λειτουργικού αλλά και το FaceTime και το PhotoBooth για το iPad. Ακολουθούν τα iMovie και GarageBand. Ειδικά για τα 2 τελευταία σκέφτηκα να γράψω μερικά πράγματα. Ό,τι και να προσπάθησα να γράψω μου φάνηκε λίγο. Δε νομίζω ότι θα μπορούσα με 5-6 screenshots και 15 γραμμές περιγραφής για κάθε μια από τις 2 αυτές εφαρμογές να καταφέρω να εξηγήσω το βαθύτερο νόημα όλης αυτής της ιστορίας. Κάνε ένα κόπο και δες τα δύο παρακάτω βίντεο αν δεν τα έχεις δει ήδη:

Σε πολλούς οι δύο παραπάνω εφαρμογές μπορεί να είναι εντελώς άχρηστες. Δεν προσπαθώ να επιχειρηματολογήσω υπέρ της χρησιμότητάς τους. Κάτι άλλο με ενδιαφέρει. Και δεν είναι τίποτα περισσότερο από το πόσο επαναστατικό εξακολουθεί να είναι το iOS. Για όσους δεν έχουν δουλέψει ποτέ iOS συσκευή, το συγκεκριμένο λειτουργικό θα παραμένει άγνωστο και θα το κριτικάρουν χωρίς να το γνωρίζουν, καταλογίζοντάς του την έλλειψη αποστολής αρχείων μέσω Bluetooth εν έτη 2011. Όσοι άλλοι μπορούν να δουν λίγο παραπέρα δεν θα δυσκολευτούν να καταλάβουν γιατί το AppStore έχει τόσες χιλιάδες περισσότερες εφαρμογές από τους ανταγωνιστές του, γιατί οι developers συνεχίζουν να γράφουν εφαρμογές για αυτό και γιατί ο κόσμος το προτιμάει.

Θέλω να το σκεφτείς απλά. Δες το παραπάνω βίντεο με το demo του GarageBand και προσπάθησε να εντοπίσεις το σημείο που αναφέρεται ότι η συσκευή (και πιο συγκεκριμένα το λειτουργικό χρησιμοποιώντας το accelerometer) αναγνωρίζει πόσο δυνατά χτυπάει ο χρήστης την οθόνη για να μπορέσει να προσομοιώσει τη δύναμη χτυπήματος των πλήκτρων του εικονικού πιάνου στην εφαρμογή. Θέλω να καταλάβεις επίσης τι σημαίνει για το Gaming, το Video Editing και Video Playing στο iPad ο νέος επεξεργαστής του νέου μοντέλου και τα 9 φορές γρηγορότερα γραφικά. Έχοντας δει και το βίντεο της παρουσίασης του iMovie προσπάθησε να σκεφτείς άλλη ταμπλέτα με την ίδια ισχύ (πραγματική και όχι ονομαστική) και κάποια αντίστοιχη εφαρμογή που σου δίνει τη δυνατότητα video editing με αυτόν τον πλούσιο τρόπο λες και κάθεσαι μπροστά σε υπολογιστή.

Το iPad 2 θα είναι διαθέσιμο σε 26 χώρες μέχρι το τέλος του μήνα. Οι ανταγωνιστές του προς το παρόν δεν βρίσκονται πουθενά στο χάρτη. Οι συσκευές που αναμένεται να κυκλοφορήσουν εντός της χρονιάς φορώντας την έκδοση 3.0 του Android ή το καινούριο WebOS προσπαθούν να ανταγωνιστούν το iPad στα τεχνικά χαρακτηριστικά. Στον ίσως μεγαλύτερο επεξεργαστή, στην περισσότερη RAM, στο USB slot. Η συζήτηση αυτή είναι άσχετη. Και δε νομίζω ότι θα μπορούσα να το περιγράψω καλύτερα από τον Joshua Topolsky του Engadget (διάβασε ολόκληρο το άρθρο του κάνοντας κλικ εδώ):

In this new world, Apple no longer has to compete on specs and features, nor does it want to. There is no Mac vs. PC here — only «the future» versus «the past.» It won’t be a debate about displays, memory, wireless options — it will be a debate about the quality of the experience. Apple is not just eschewing the spec conversation in favor of a different conversation — it’s rendering those former conversations useless. It would be like trying to compare a race car to a deeply satisfying book. In a post-PC world, the experience of the product is central and significant above all else. It’s not the RAM or CPU speed, screen resolution or number of ports which dictate whether a product is valuable; it becomes purely about the experience of using the device. [...]

 

But right now — in the tablet space at least — the problem for Motorola, Samsung, HP, RIM, and anyone else who is challenging Apple becomes infinitely more difficult. Almost any company could put together a more powerful or spec-heavy tablet, but all the horsepower in the world can’t help you if you don’t find a way to delight the average consumer. Those other tablet makers may have superior hardware (and in the case of the Xoom, some superior software as well), but without that key component of sheer delight, the road for them is long and hard. HP is getting close by touting features like Touch-to-Share, but against experiences like the new GarageBand for iOS and the 65,000 apps (and counting) that currently exist, it’s hard to see a clear path to sizable competition. That goes for Google and RIM as well. [...]

 

Apple is in the process of making the iPad the de-facto standard for what the next stage of computing looks like, from the look and feel to the kind of software and experiences you have on the device. Apple doesn’t just want to own the market — it wants to own the idea of the market. We’ve seen this act before, and we know how it ends.

 

There was a time before the iPod too, when companies like HP, Samsung, and even Microsoft fought against Apple for the hearts and minds of the consumer — but I’ll be damned if anyone can remember it.

Το παραπάνω απόσπασμα περιγράφει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη σημασία του software για την Apple.

Κάποιοι εν τω μεταξύ εξακολουθούν να πιστεύουν ακόμα ότι το iPad είναι μια άχρηστη, μη επαγγελματική, ταμπλέτα για το ίντερνετ του καναπέ (sic). Δεν έχω να πω τίποτα περισσότερο πέρα από αυτό:

Και αν κάποιοι αναρωτιούνται αν η αλλαγή από το iPad 1 στο iPad 2 ήταν σημαντική (πέραν του εξωτερικού σχεδιασμού και των δύο καμερών) έχω μόνο να πω το εξής. Το νέο iMovie για το iPad θα λειτουργεί (απ’ όσο γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή τουλάχιστον) μόνο στο iPad 2 λόγω απαιτήσεων επεξεργαστικής ισχύος και μνήμης RAM.

Η αρχή λοιπόν για μια νέα γενιά εφαρμογών «on steroids» στο AppStore μόλις έγινε. Και ακόμα δεν έχουμε δει καν το iOS 5.0.

*Ατάκα του Xander Soren κατά την παρουσίαση του GarageBand.

Σχετικά Άρθρα:

iPad 2: The Review!